سوپریمم های یک کراندار

فاضل نظری، مرگ را همچون شراب کهنه کم کم می فروخت....

hasbhal — Sat, 19 Dec 2009 19:48:18 GMT

نرگس آتش پرستی داشت شبنم می فروخت
با همان چشمی که می زد زخم مرهم می فروخت

زندگی چون برده داری پیر در بازار عمر
داشت یوسف را به مشتی خاک عالم می فروخت

زندگی این تاجر طماع ناخن خشک پیر
مرگ را همچون شراب کهنه کم کم می فروخت

در تمام سالهای رفته بر ما روزگار
شادمانی می خرید از ما و ماتم می فروخت

من گلی پژمرده بودم در کنار غنچه ها
گلفروش ای کاش با آنها مرا هم می فروخت

پیوند بازی به دعوت مژگان خانوم

hasbhal — Fri, 13 Nov 2009 18:35:18 GMT

لبخند ریاضی: لبخند ریاضی خونه ی یه عده وبلاگ نویس علاقمند و فعال به ریاضی بود/هست که اوایل خیلی شروع خوبی داشت، نتایج شگفت انگیزی هم می گرفت... اما کم کم رونق و فعالیت خودش رو از دست داد، خیلی خوشحالم که یکی از اعضای این خونه هستم. مدیریت این سایت تخصصی رو آقای اسماعیلی فر بعهده دارن.

امید ریاضی: امید ریاضی اولین جایی بود که من شروع به وبلاگ نویسی کردم،اولا با سیما احمدی دوست خوبم می نوشتم بعدا عاطی(خواهرم) هم به ما اضافه شد اما همه ی اینا پایه ثابت نبودن تا اینکه فاطمه بالاخره استعداداش کشف شد و اومد و باهم چند سالی امید رو نوشتیم، اوایل ریاضی نویسی می کردیم اما بعد که عضو لبخند ریاضی شدیم از همه جا و همه چیز می نوشتیم... بعدها هرکدوممون یه وبلاگ زدیم و الان جدا کار می کنیم.

دبیرستان نمونه محمودیه 9 :این بنده خدا لینک دبیرستانمون هست که ان سال هم هست به روز نشده ولی خوب جهت کلاس کاری این لینکو دست نزدیم.

نزهتگه:این وبلاگ یه آدم لوس و بی مزه هست که هروقت یادش بیاد وبلاگشو آپ می کنه... همیشه هم دزدی می کنه... پیش خودمون بمونه ولی دزدی مجازی رو من از خود همین خانوم و وبلاگش یاد گرفتم خودشم تو پست اخیرش اعتراف کرده گفته :نان از یتیم خانه می دزدیم،یتیم تر از بلاگفا خدایی تا حالا دیدی؟ دیگه جونم واست بگه چند بارم من بهش پیشنهاد کردم وبلاگشو حذف کنه ولی تو کتش نمی ره پررو تر از این حرفاست. الکی بی دلیل پست می نویسه یه نگاهی به تاپیک پست آخرش بندازین... گاهی هم تنبل خونه رامی ندازه(اشاره به تاپیک یکی دیگه از پستاشون).. کلا بدآموزی می کنه این آدم

مهدویت:مهدویت وبلاگ دخترخاله ی گلمه ...خیلی وبلاگ آراسته و قشنگی دارن و درمورد عقاید خودشون شعرها و مطالب زیبایی می نویسن،امیدوارم یه روزی شاهد شعرای خودشون باشیم. دیگه خودتون برین ببینین.

یادداشت های یک مسعود: من نمی فهمم این آدم باوجود اینهمه مشغله و .. چطور وبلاگش رو فرت و فرت به روز می کنه...کلا وقتی هم می خواد سکوت کنه هم آپ می کنه(اشاره به پست آخر) بسیار ذهن خلاق و مبتکری داره.. کلا مخه دیگه.. بی شوخی..

شعرهایی برای هیچکس:وبلاگ این آقا هم از جمله وبلاگایی هست که الکی جا تو بلاگفا اشغال کرده... حذف کن برادر من! در حد تیم ملی بازدید و کامنت داره اصلا هم به رو خودش نمیاره که من ان ساله لینکش کردم و این همه بازدید رو مدیون منه... آقا ایشون شاعرم هستن شعراشونم عالیییه.

اتاق ریاضی:خب رسیدیم به بانی این امر خیر... خووووون گرم. مهربون.دوست داشتنی بسیار اهل پیچاندن، مثلا قول دادن تابستون بیان خونمون که اصلا نیومدن. خاطرات خیلی خوب و قشنگی رو داریم از کنفرانس هایی که باهاشون رفتیم.. یه قول هم بهمون دادن که اگه پیچونده نشه آخر حال خواهد بودایشالا امسال هم ساری ملاقات می کنیم این خانوم رو.

دل نوشته ، خاطرات و دست نوشته های من خیلی استعداد عجیب و قشنگی داره تو نوشتن داستان! واقعا زیبا! همین.

زندگي خرمگسي

hasbhal — Thu, 29 Oct 2009 08:47:34 GMT

فحشهاي دانشجويي

hasbhal — Tue, 27 Oct 2009 07:42:26 GMT

دانشجوي تهران شمال :
نكته : وقتي مي خونيد اين قسمتو سعي كنيد لباتون تا حد امكان غنچه باشه:
بي ادب , تو واقعا عقلتو از دست دادي ديوونه . منو ترسوندي بي شعور تلفظ : بي ششووور ) اميدوارم ولنتاين كچل شي . بد بد بد)

دانشجوي تهران جنوب :
(.... .... .... ..... ... .. ... ..كلا سانسور شد (

دانشجوي دانشگاه تهران :
وطن فروش مزدور , ليبرال خود فروخته , مخل نظام , تو حق شركت در انتخابات بعدي رو نداري با اون كانديد از خودت نفهم تر , فاشيست تند رو
(توجه داشته باشيد كه موضوع دعوا سياسي بوده)

دانشجوي پزشكي :
در ديكشنري اين بروبچ كلمه ي فحش تعريف نشدست

دانشجوي هنر :
من شعر دوازدهم از هشت كتاب استاد سهراب رو به تو بي ادب بي فرهنگ تقديم مي كنم اميدوارت گيتارت بشكنه و تا اخر عمر يكه و تنها و بي عشق و ژوليت بموني .
وفتي هم كار بالا مي گيره كاريكاتور همديگه رو مي كشن .

دانشجوي الهيات :
يا ايهو الذي فحشو فحشً فاحشتن اي هستيت به عدم مبدل , اي دچار دور تسلسل شده , اي علتت به ممكن الوجود گرويده , فلسفه ي تو دچار تضاد شده و من به خود اجازه ي بحث نمي دم .... *
*: اين آخري كه گفت از اون ناجوراش بود كه فلش بك زد به دوران دبيرستان و رشته ي علوم انساني كه مي خوند و واسه خودش يلي بود

دانشجوي تربيت بدني:
به من گفتي ... , ... خودتي و جد و آبادت
به همين كوتاهي البته بعدش يه 2 ساعتي بزن بزن مي شه

دانشجوي زبان خارجي :
هنوز دعوا نشده , شروع مي كنن خارجكي بلغور كردن البته به نظر من اگه ترجمه ي حرفاشونو مي دونستند خودشون رو زبونشون فلفل مي ريختن و 2 روز تو اتاق خودشونو حبس مي كردن

دانشجوي حقوق :
تو با اين كارت به حقوق شهروندي من تجاوز كردي و من طبق اصل 153 قانون اساسي حق دارم ازت شكايت كنم و مادرتو به عزات بشونم شما مي تونيد هيچي نگيد اما هر چي بگيد بر عليه شما تو دادگاه استفاده مي شه .
راستي اگه وكيل تسخيري خواستي به خودم بگو

دانشكده ي كاشون :
كسي با تو زر نزد . كثافت مرض . از جلو چشام خفه شو
( من قصد توهين يه هيشكي رو ندارم )

دانشجوي دختر
دراكثرموارددختره وقتي باپسره دعواش ميشه:

دختر:تو هميشه به من دروغ گفتي , تو هيچ وقت منو دوست نداشتي , من بازيچه ي دستاي كثيفت بودم , حالا جواب خونوادمو چي بدم ؟ برو ******** ديگه نمي خوام ببينمت

پ.ن:اين مطلب ايضا دزدي شده است.منبع نامعلوم.

نفسم می گیرد...

hasbhal — Mon, 28 Sep 2009 06:10:18 GMT

پ.ن: کارت پستال از خودمان در کردیم...کیف کنید...

بچه هایی که ندارند...

hasbhal — Mon, 21 Sep 2009 06:52:26 GMT

شرح عکس: این عکس رو چند وقت پیش که واسه انتخاب واحد و تحویل خوابگاه رفته بودیم دانشگاه تو راه آهن سمنان گرفتم... یهو چند تا بچه اومدن که دست هر کدومشون یه قسمت از یه دوچرخه بود، هر کدوم از بچه ها چنان با تیکه ی خودش بازی می کرد که انگار بهترین اسباب بازی دنیا دستشه.

نتیجه اخلاقی: هر چیزی می تونه بهترین باشه اگه تو بهترین تصورش کنی.

چگونه خون آشامهای سمنانی جهانی شدند؟

hasbhal — Sun, 30 Aug 2009 10:31:39 GMT

هشدار: این پست شدیدا چندش آور و غیر اخلاقی بوده لذا خواندن آن به افراد زیر 18 سال توصیه نمی شود.

آن دم که در سمنان سکنی گزیدندی ما را با موجوداتی سر و کار افتادی که در طلب خون، آسایش را بر ما حرام گرداندی در همه حال گوشه ای آدمیزاد را محاصره گرداندی و چنگال های تیز و خون آشام گونه ی خود را آرام آرام در پوست فرو گرداندی، گونه ای که انسان را توجه حاصل نشدندی، و آن گاه دو سه لیتر خون آدمی را مکیدندی و هنگامه ی فرار بجا آوردندی ... دمی بعد آدمی را درد عجیبی عارض شدندی و ناگاه مکان وارده را خاراندی، و همانا آنجا قرمز شدندی، یکی از هم اتاقی ها در این هنگام اسپری خوشبو گرداننده ی بدن را بجا آورندی و آن را به وفور به مکان مورد نظر فرود آورندی و آن را مرحم خارش حاصله دانستی...

آن دم که امتحانات ترم آغاز شدندی، خون آشامهای سمنانی فرصت را غنیمت شمرده و از سستی جماعت دانشجو استفاده کردی ... و قشر دانشجو را به خود زنی جهت دفع بلا دچار گرداندی .

نیمروزی را در باب خون آشامهای سمنانی هم اندیشی به جا آورندی و اقدامات شدید امنیتی را پی ریزی نمودندی ... از جمله قرص های کشنده ی خون آشام تهیه گرداندی و نیمه شب دود گرداندی و زهرها را در حلق پشه های سمنانی چپاندی و همانا دودش به چشم خودمان بودندی، از سوی دیگر اتاق های دیگر مشکوک شدندی که این اتاق را چه حالت است که پیش آمدندی و نیمه شب دود و دم راه انداختندی و از آن جا که بدلیل کاهش دانسیته ی دود قادر به باز کردن درب اتاق نبودندی حیرت آنان را افزودندی و اقدامات ضد تروریستی بجای آورندی ... از سویی دیگر در یک دوره ی فشرده و طولانی خون آشام های سمنانی را تغییری حاصل نشدندی و فعالیت حاصله را افزایش دادندی و به ورجه وورجه افتادندی ، در حالیکه افراد اتاق روز به روز در دود محو شدندی و گیج رفتندی و نهایت مجروح شدندی ... آن هنگام که پروژه ی قرص های کشنده ی خون آشام اثر حاصل نشدندی به ناچار تغییر جبهه دادندی و پروژه ی تورهای آنتی خون آشام را بکار بستندی و آن ها را به در و دیوار و پنجره کوباندی، ساعات اولیه دهان خون آشام های سمنانی از این اقدام سرویس شدندی و لحظاتی جمع دانشجو به مطالعه ی درس همت گماشتی اما به ناگاه جمعی خون آشام عصبی را زیارت کردی که از منافذ تور به داخل جهیدندی ، و آن شب را به مدارا سرکردی و صبح پشه های خماری را رویت کردی که از وفور نعمت شکم هاشان به در قلاندی و از جهت پرواز دچار مشکل شدندی و جمع دانشجو را از آنمی مدهوش کردی و بسراغ پروژه ی ضد حمله علیه خون آشام ها رفتی. و آن پروژه این بودی که تمامی لامپ های اتاق را روشن گرداندی، درها و پنجره ها را اپن و عده ی کثیری مهمان را در اتاق چپاندی و آنان را به حرکات موزون و دنسینگ وادار گرداندی در این هنگام است که خون آشام ها از کل سمنان بوی قلیل خون به مشامشان خورندی و راهی اتاق مزبور شدندی ، در این حین درها و پنجره ها را کلوز گرداندی و به سرعت اتاق را ترک گرداندی و در حیاط یا کوچه اتراق گزیدندی ، در این حال پشه های سمنانی به دام افتادندی و هیچ راه فراری را نیافتندی و اعصابشان خورد شدندی و صبحگاه که درها را اپن گرداندی همه ی آنها در کف خوابگاه ضعف کردی... و جمع دانشجو شادمان. بعد از آوارگی های فراوان به عیش و نوش مشغول شدندی اما همانا که پشه های سمنانی بار دیگر بوی خون به مشامشان رسیدی، فکر بلعاندن امان ندادی، جان گرفتی و تلافی ایام گذشته را آنچنان به جا آوردی که از وفور نعمت و مصاحبت جمع دانشجو مانند پروژه های گذشته له له زدندی...

آن دم که از مصاف خون آشامهای سمنانی شکست خوردی با نمره هایی درخشان و رگ هایی پر خون و کله هایی پر ایده راهی دیار خود شدندی و با خون آشام های سمنان وداع کردی.. همانا که کوله بار گشادی، جمعی از پشه های سمنانی فعال شدندی و در دیار جدید به جفت گیری و زاد و ولد پرداختندی و این چنین بودی که خون آشام های سمنانی بین المللی شدندی ....

خاطرات یک آدم کثیف.... خیلی کثیف...

hasbhal — Thu, 20 Aug 2009 22:02:54 GMT

۳۱ فروردین: امروز سی و یکمه. باید برم کرایه های برج ونک رو بگیرم.اگه فکر میکنید اسم برجمو میگم کور خوندید! صبح که داشتم از خونه خارج می شدم یه لگد محکم زدم زیر جفت پای مهسا .بیچاره جیغ زد و پخش زمین شد. خیلی حال کردم. جیگرم خنک شد.روحم آروم شد.مهسا گربه سفید پشمالوی زن ۴ اممه.

4 اردیبهشت: امروز روز گندیه.باید برم قبرستون.سالگرد آرزو و ژاکلینه.دو تاشون تو یه روز و یه ساعت مردند.با این تفاوت که ژاکلین 3 سال و نیم بعد از آرزو مرد.این دو تا زن های اول و دوم من بودند. 40 میلیون تومن خرج مرگشون شد.نرخ رشوه برای صدورگواهی فوت طبیعی خیلی بالاست!!!مامان ژاکلین هنوزم میگه من دخترشو کشتم.اونم الان توی تیمارستان بستریه.ماهی 2 میلیون دارم میدم که همونجا نگهش دارند!

7 اردیبهشت: امروز آتنا رو با کمربند کبود و سیاه کردم .تقصیر خودش بود.از کله سحر هی بالا و پایین می پرید و خونه رو روی سرش گذاشته بود.اونم واسه چی؟همش به خاطر بیست هزار تومن.خوب ندارم بابا جان! از کجا بیارم ؟ آتنا زن چهارممه.22 سالشه.

14 اردیبهشت: امروز کلاً روز بدی بود. پای اون گربه نکبتی شکسته و محبور شدم شصت هزار تومن بدم واسه دوا درمونش.بدتر از اون ساختمون هفت طبقه ام ریخت.داشتم میکوبیدمش که جاش یه برج بزنم.15 تا کارگر هم توش بودن.همشون توی آوار ساختمون له شدند.باید دیه هم بدم.لعنتی....می گن ساختمان سست بوده.یه نفرو می شناسم که میتونه یه کار هایی واسم بکنه.....می خوام باهاش تماس بگیرم.سر اون قضیه نماینده شدنش کلی بهم مدیونه.باید جبران کنه....

16 اردیبهشت: روزنامه ها دارند شلوغ بازی می کنند سر جریان این ساختمونه.باید بودجه شونو قطع کنم تا بفهمند با کی طرفند! راستی یه قول های مساعدی شنیدم که این قضیه هم مثل قضیه دریاچه ماست مالی شه.....باید یه کم سر کیسه رو شل کنم......

20 اردیبهشت: امروز باید برم تلویزیون .قرار مصاحبه دارم ..به عنوان کار آفرین نمونه. آتنا هنوز بام حرف نمیزنه.مهسا هم دیروز مرد. دامپزشکش میگه به علت سقط جنین و خونریزی داحلی در اثر وارد آمدن ضربه سخت مرده.

21 اردیبهشت: امروز با شقایق آشنا شدم.دوست آتنا بود.اومده بود خونمون. آتنا از وقتی که مهسا مرده افسرده شده. شقایق اومده دلداریش بده. عجب چشمایی داشت این شقایق! خودش فهمید یه خواب هایی واسش دیدم.....

25 اردیبهشت:امروز با شقایق قرار دارم.ساعت 8 شب تو یه رستورانی که صلاح نمی بینم بهتون بگم اسمش چیه.آتنا هنوز بام حرف نمی زنه.....

26 اردیبهشت: 25 سالشه.لیسانس ادبیات داره. شقایق رو می گم .دیشب دیدمش. قراره با هم ازدواج کنیم. فقط یه مشکل داریم که باید حلش کنم:آتنا...

28 اردیبهشت:امروز آتنا بام آشتی کرد. پرید تو بغلم و گفت من بهترین شوهر دنیا هستم. بعدش آرش رو برد حموم.. آرش گربه جدیدشه. امروز خریدم واسش...

2 خرداد: رنگم زرده و خسته ام.دیشب نخوابیدم. آتنا مرد.... شوک زده هستم. اینو کارآگاه پلیس در جواب خبرنگارهایی که میخوان بام مصاحبه کنند میگه. بازرس خوبیه...همینجوری پیش بره هفته بعد رییس پلیس میشه! دیشب تلویزیون مصاحبه چند روز پیشم رو پخش کرد و بالاش نوشت زنده! حالا حتی مدیر شبکه هم حاضره قسم بخوره که من دیشب تلویزیون بودم ......کسی به من مشکوک نیست.

10 خرداد: داریم میریم فرودگاه با شقایق. قراره بریم یونان. واسه تجدید روحیه هر دو تامون خوبه. قضیه آتنا خیلی روی ما اثر بدی گذاشه. مخصوصاً روی من. شقایق کمک میکنه تا روحیه ام رو پیدا کنم.خیلی دختر خوبیه.آدم زرنگیه.اولش سر مرگ آتنا بم شک کرد.اما وقتی سینه ریز الماسیو که واسش خریده بودم دید تصمیم گرفت دیگه بهم شک نکنه!

10 خرداد:توی هواپیماییم. داریم تکون های شدیدی می خوریم.باید برم ببینم چی شده.میرم تو اتاق مهمون دار ها.میگه مشکلی نیست فقط یه چاله هواییه باید برم بشینم سر جام و از سفرم لذت ببرم.چشماش منو گرفت.......

10 خرداد:مردم....هواپیما سقوط کرد.

روز اول بعد از مرگ: سرم گیج میره. نمی دونم کجا هستم .توی یه ارابه بزرگ نشستم.همه مسافرای هواپیما هم هستند.شقایقو نمی بینم.بغل دستیمو نگاه می کنم.یه پیرمرد ریشوی 95 ساله ست.داره ذکر میگه پشت سر هم.هی میگه خدایا توبه.ببخشید.غلط کردم.بش میگم چی شده آقا کسی داره اذیتت میکنه؟ما رو کجا دارند می برن؟ جواب داد:ما مردیم داریم میریم به سمت دوزخ.....

همون روز: نمی دونم دوزخ چیه اما فکر کنم توی کتاب های درسیم یه چیزایی در موردش خوندم.خدا کنه دخترای اونجا خوشکل وخوش هیکل باشند....

دو روز بعد از مرگ: ما رو توی یه دشت بزرگ پیاده کردند.یهو یه صدایی از آسمون اومد که میگفت: مردگان محترم آخر خطه.پیاده بشید.ایستگاه دوزخ.اونایی که لباس سفید تنشونه سمت راست و اونایی که لباس سیاه تنشونه سمت چپ قرار بگیرند. لباس من و اون پیرمرده سیاه بود..

دو ساعت بعد: ما لباس سیاه ها رو بردند یه جای داغ که بهش میگفتن مدل شبیه سازی شده جهنم! تا وقتی که قیامت بشه همین جا می مونیم.همه رییس جمهور ها و بازیگرای هالیوودی و رقاصه ها اونجا بودند.

فرداش: عذاب هامونو مشخص کردند.عذاب من اینه که هر روز از صبح تا ظهر برم کنار دیوار بهشت و آرزو و ژاکلین و آتنا به سمتم پوست پرتقال پرت کنند واز ظهر تا عصر هم باید از دست مهسا فرار کنم تا گازم نگیره و از عصر تا شب هم باید برم توی یه ساختمون وایسم تا روی سرم خراب شه!

چند روز بعدش: قراره یه محموله آدم جدید برسه توی جهنم.شایعه شده مدونا و جنیفر لوپز هم توش هستند.شور عجیبی بر پا شده.به مناسبت ورودشون امروز رو توی جهنم تعطیل کردند.همه دارند به خودشون میرسن وخوش تیپ میکنند

یک هفته بعد: منو دارن میبرن سیاهچال مخصوص.قراره تا آخر همونجا بمونم.هفته پیش مخ جنیفر لوپز رو زدم.صاحاب جهنم کلی حرصش گرفت.دستور داد منو ببرند ته جهنم...مأموری که داره منو می بره یکی از ندیمه های شیطانه....عجب چشمای خوشگلی داره...فکر کنم فهمیده که واسش یه خیالاتی دارم......!!!

پ.ن:اینو از یه جا دزدیدم .. نویسنده شم نمیدونم کیه !!!

اهل دانشگاهم

hasbhal — Mon, 04 May 2009 08:43:17 GMT

متن زير از نشريه ي "چكامه" از انجمن اسلامي دانشگاه انتخاب كردم...

روزگارم خوش نيست

ژتوني دارم

خرده عقلي

سر سوزن شوقي

اهل دانشگاهم پيشه ام گپ زدن است

گاه گاهي مي نويسم تكليف

مي سپارم به شما

تا به يك نمره ي ناقابل بيست

كه در آن زندانيست

دلتان زنده شود

چه خيالي چه خيالي ميدانم

گپ زدن بيهوده است

خوب ميدانم دانشم بيهوده است

استاد از من پرسيد

چقدر نمره ز من مي خواهي

من از او پرسيدم دل خوش سيري چند

اهل دانشگاهم

قبله ام آموزش

جا نمازم جزوه

مشق از پنجره ها ميگيرم

درسهايم را وقتي مي خوانم

كه خروش مي كشد خميازه

مرغ و ماهي خواب است

خوب يادم هست

مدرسه باغ آزادي بود

درس بي كرنش مي خوانديم

نمره بي خواهش مي آورديم

تا معلم پارازيت مي انداخت

همه خش مي كرديم

كلاس چقدر زيبا بود و معلم چقدر حوصله داشت

درس خواندن آنروز

مثل يك بازي بود

كم كمك دور شدم از آنجا

بار خود را بستم

عاقبت رفتم در دانشگاه

به محيط خشن آموزش

و به دانشكده ي علوم سرايت كردم

رفتم از پله كامپيوتر بالا

چيزها ديدم در دانشگاه

من گدايي ديدم در آخر ترم

در به در مي گشت

يك نمره قبولي مي خواست

من كسي را ديدم

از ديدن يك نمره ي ده

دم دانشگاه پشتك مي زد

شاعري ديدم

هنگام خطابه

به خرچنگ مي گفت ستاره

و اسيد نيتريك را جاي مي مي نوشيد

همه جا پيدا بود

همه جا را ديدم

بارش اشك از نمره ي تك

جنگ آموزش با دانشجو

حذف يك درس به فرماندهي كامپيوتر

فتح يك ترم به دست ترميم

قتل يك لبخند در آخر ترم

همه را من ديدم

من در اين دانشگاه در به در ويرانم

من به يك نمره ي ناقابل ده خوشنودم

من به ليسانس قناعت دارم

من نمي خندم اگر دوست من مي افتد

من نمي خندم اگر نرخ ژتون را دو برابر بكنند

و نمي خندم اگر موي سرم مي ريزد

من در اين دانشگاه

در سراشيب كسالت هستم

خوب مي دانم استاد

كي كوييز مي گيرد

برگه ي حذف كجاست

سايت و رايانه ي آن مال من است

بوفه؛ نقليه و دانشكده از آن من است

ما بدانيم اگر سلف نباشد

همگي مي ميريم

و اگر حذف نباشد

همگي مشروطيم

نپريسم كه در قيمه چرا گوشت نبود

كار ما نيست شناسايي مسئول غذا

كار ما نيست شناسايي بي نظمي ها

كا ما شايد اينست كه در چكامه

پي اصلاح خطا ها بدويم...

س.و.ت.ی های ترم اولی ها

hasbhal — Fri, 10 Apr 2009 14:36:18 GMT

این آپ با همه ی آپ های دیگم فرق داره... چون اولا دارم توی خوابگاه تایپ می کنم که عصر با بچه ها بریم کافی نت و آپ کنم... دوما دارم با اعظم و مریم تایپ می کنم... تو این مدتی که نبودم اتفاق های زیادی افتاد رفتن به دانشگاه و امور مربوطه..

اگه از روز ثبت نام و سوتی هاش بگذریم از همون روز اول که بطور رسمی وارد دانشگاه شدیم سوتی های ما سه تا شروع شد که بطور فجیعی تابلو شدیم که ترم اولی هستیم..

تقریبا تمام هفته ی اول رو که توی ایستگاه منتظر سرویس بودیم غافل از اینکه اونجایی که وایسادیم ایستگاه پسراس... حالا می دیدیم دارن کج کج نگامون می کننن اما ماشالله اونقد پررو تشریف داشتیم که از رو نمی رفتیم.. همه ی دخترای دیگه رو هم که تو اون ایستگاه واستاده بودن ندیده بودیم.. خلاصه خیال می کردیم دانشگاه در بست مختلط بازیه.. تازه ورودی سلف دخترا از اونجایی که خروجی سلف پسراس روز اول از سلف پسرا سر در آوردیم..و با خودمون گفتیم ای بو چه دانشگاه جای با کلاسیه...

یه روزم که قرار بود تشریفاتمونو بعد از گذر سالها بیاریم تربت و دل از دلتنگی در بیاریم... رفتیم سلف و غذامونو گرفتیم بعد گفتیم حالا که می خوایم بریم آخرین کلاس شیمی رو هم بریم..با سه عدد ظرف غذا که از هر کدومش یه کیلو روغن تراوش کرده بود دانشکده ی مهندسی رو دنبال کلاس شیمی گشتیم در نهایت با اعتماد بنفس فراوان وارد کلاس شدیم... حالا بوی قیمه هم کل کلاس رو فراگرفته بود و بعضیا که صبحانه نخورده بودن دلشون ضعف رفت... بگذریم که بعد که اومدیم خوابگاه و به بچه های ترم بالایی گفتیم همچین کاری رو کردیم گفتن شما کاری رو کردین که ما در طول n سال تحصیلی مون قادر به انجامش نبودیم.

شب اولی رو که اومده بودیم خوابگاه و تا خواستیم بدرازیم دیدیم مریم خانوم در همون حال نشسته از تخت بالا به تخت پایین سقوط کردند... و من و اعظم و کل خوابگاه مربوطه را شوکه گردانیدند...

روزی هم که رفتیم سایت و نشستیم پای کامی اما هر کاری کردیم به اینترنت کانکت نشد... بعد که پاشدیم بریم و گفتیم ته دلمون ای بابا اینترنت اینجام که... دیدیم بالا بزرگ نوشته بودن قسمت نرم افزاری!!!! حالا بگذریم که بعدها با چه رویی رفتیم سایت و قسمت اینترنت بچه های ارشد رو اشغال کردیم..

یه روز هم که کلاس حل تمرین داشتیم اعظم خانوم و مریم خانوم با سرعتی فزاینده از کلاس دور شدند، بطوریکه من رو جا گذاشتند... و به کجا چنین شتابان و... حالا به همه هم گفتن دارن میرن بانک... اما بانک رو اشتباهی رفتن ساختمون کلاس ها و از چند موجود مذکر سوال کردند که چرا بانک بسته اس؟؟؟!!! بعد آن دو موجود به هم نگاه کردند و از این دو موجود دور شدند... بعد که من خودمو بهشون رسوندم و متوجه اشتباهی که کردند شدیمو سوتی دیگر به وقوع پیوست...

گفتی است که استاد ریاضی ما آقای x که خیلی کلاس های پر باری دارند و من از مشتاقان کلاس های ایشان هستم بعد از توضیح دادن مباحثی چند که مورد فهم عموم کلاس واقع شد... در خواست برگزاری کوییز را کردند... و فرمودند هر کس در کلاس نیست نیم نمره کم هرکسی هست و فیض می بره و چیز میز ننویسه صفر و هرکس هم که بنویسه نیم...

خلاصه من و اعظم و مریم با همکاری هم شروع به حل کردن سوال ها کردیم و بلند بلند با هم مشورت می نمودیم که توجه عموم همکلاس ها به ما جلب شد...اما بی توجه مشورتمان را ادامه می دادیم..بعد از اینکه نتایج فوق العاد ه را رویب کاغذ نگاریدیم استاد از کلاس خارج شدند و ما اندرون و ورقت اندرون!!! اعظم ورق های ما را گرفت و اندر سالن همانا آن دویدندی..استاد دویدندی... همگانه کلاس دویدندی... و علوم پایه متعجب از ایر امر شدندی که ترم اولی ها را چه حالت است که پیش امدندی و از خود بی خود شدندی... و مشتاق استاد شدندی. و با خود گفتندی: اینو!! اینو!! اینووووووووووووووووووووو! و این اعظم بودندی که تعجب همگان را فزایندی و دهانشان را سرویس بگردانندی...و در همان حال کشف حجاب شدندی و چادر جلوی استاد ولو شدندی و ایشان هیچ عنایتی نفرمودندی و امر مقدس خویش را اجابت کردندی و اوراق مذکوره را به دست استاد راسادندی.. از طرفی آرزو و مریم در سر کلاس مدهوش شدندی و دعا به جان اعظم کردندی که سلامت باز گردندی و همانا راهی سلف شدندی و طعام کثیر بلعانندی...

و بعد از این مشقات نمره ی صفر استاندی!!!!و شهره ی عام و خاص شدندی.

پ.ن: بدلیل کثرت زیاد سوتی ها و رعایت سانسورازیسون در این جا فقط گلچینی از آن ها را آوردیم...